علی کریمی

By | ۱۶/۰۳/۱۳۹۶

خب طبق معمول اوایل هر هفته درباره دوستانم خواهم نوشت.

این هفته به دلیل امتحانات کمی تعویق افتاد.

نوشته های قبلی یی رو که درباره دوستان عزیزم نوشتم رو میتونید از طریق لینک های زیر دنبال کنید:

طاهره خباری / رحیمه سودمند / سجاد سلیمانی / سعید فعله گری / شاهین کلانتری  و (+) / محمدرضا زمانی / محمدرضا شعبانعلی / فواد انصاری  / معصومه شیخ مرادی .

من چند روزی هست که کمتر جایی کامنت می ذارم و یا اعلام حضور می کنم اما امتحانات با قدرت منحصر به فردش هم نتونسته من رو از گشت و گذار در وبلاگ دوستانم باز داره. به هر حال دوستان گل من اگر چند روزی حضور کم رنگی دارم، دلیل بر عدم مطالعه مطالب شما نیست، صرفا فرصت آن فراهم نیست.

امروز قصد دارم از وبلاگ علی کریمی براتون بگم و این شخصیت عجیب و خاص. شخصی که همین حالا نوای دل نشین اش را برای چندمین بار ست که دارم گوش می دهم، صدای که اشعار خیام را به هم می تند و در گوش من نوازش می دهد. هم نامی او با فوتبالیست معروف واکنش های جالبی برام به همراه داشت. چون به فوتبال علاقه دارم، چگونگی واکنش های اش را پیگیری می کنم. مثلا یکی از نمونه این واکنش ها، تعیین موضع علی کریمی ها بود. یکی دییگر از اتفاقات جالب، حضور وبلاگ علی کریمی (یعنی دوست خودمون که دارم ازش می نویسم) در صفحه اول گوگل کنار علی کریمیِ مشهور ست. این حضور یعنی رقابت با رسانه ها و سایت های خبری معتبر ایران و دنیا. من رو یاد رقابت ایران با قدرت های اقتصادی دنیا می اندازه. مبارزه با تمام دنیا. مبارزه با ابر قدرت ها. بگذریم.

یکی از عواملی که از کند و کاو تو وبلاگ علی خان کریمی  یعنی Cylog.ir دستگیرم شد، تیتر های مرموزانه و مفهومی یی بود که علی به نوشته هاش اختصاص داده بود. حتما به وبلاگش سر بزنید. مطمئنا دست خالی بر نمی گردید. یکی از دیگر ویژگی های ممتاز وبلاگ علی، تصویر نگاری های دیجیتالی ست که به طور اختصاصیی برای هر نوشته انجام می دهد (تصویر نگاری دیجیتالی؛ اسمی ست که من برای کارهای خلاقانه او انتخاب کردم، شاید خودش خبر نداشته باشد که همچین اسمی به کارهای او می آید و شاید خوشش نیاید). به هر حال این ویژگی منحصر به فردی که او به نوشته هایش داده به نوبه خود خواننده را سر ذوق می آورد. حداقل برای من یکی از انگیزه های دائمی ست که نوشته هایش را بخوانم و در آخر به نگاره هایش که از طراوشات ذهنش ست، چشم بدوزم و لذت ببرم.

به همه موارد بالا خوش تیپ بودن، خوش اخلاق بودن، خضوع داشتن، شاگرد اول بودن در متمم و غیره هم اضافه کنید. نوشتن از او آسون ست به نظر من. چون احساس می کنم اینقدر ویژگی خوب در شخصیت او وجود دارد که می توان به راحتی نوشت و ادامه داد.

بعد از این یکصد روز اول وبلاگ نویسی حتما شرایط رو برای خودم کمی تغییر خواهم داد تا با دوستان متممی ام بیش از پیش ارتباط برقرار کنم و بیشتر بتونم از ایده ها شون استفاده کنم.

ممنون.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *